1

2

3

4

5

 

Savoir-vivre to wiedza i umiejętność

Savoir –vivre to zasady dobrego wychowania. Obowiązują one nie tylko przy stole, ale i w codziennych sytuacjach takich jak witanie się, żegnanie, przedstawianie nieznajomych, właściwe zachowanie wobec kobiet i starszych, używanie słów grzecznościowych. Zasady savoir-vivru mogą się nam wydawać nieco przestarzałe. Powinny być one modyfikowane i dostosowywane do rozwoju kultury i cywilizacji i są przystosowywane. Już dziś panowie nie całują pań w rękę i nie jest to złamaniem zasad dobrego wychowania. Zasady savoir-vivru obejmują coraz szersze sfery życia. Dobre wychowanie obejmuje rozmowy telefoniczne, odpowiednie zachowanie w podróży różnymi, coraz nowszymi środkami komunikacji. Netykieta bowiem nie jest niczym innym jak stosowaniem zasad dobrego wychowania w Internecie. Do zasad netykiety należy miedzy innymi niepisanie wielkimi literami, czy też stosowanie emotikonów, czy też skrótów. Nie powinno się, korzystając z komunikatorów internetowych, lekceważyć zasad ortografii i tym bardziej pomijać polskich znaków. Kulturalny użytkownik Internetu nie wykorzystuje tego, iż jest on niemal anonimowy i nie wyzywa nikogo, i nie oczernia, nie umieszcza tym bardziej kompromitujących zdjęć i komentarzy. Pisząc maila używany nieco innych zwrotów grzecznościowych i nagłówków niż w listach tradycyjnych. Mail nawet jeśli jest służbowy, nie ma tak sformalizowanej formy jak list oficjalny. Nawet pisząc do przełożonego możemy zakończyć wypowiedź zwrotem „pozdrawiam”.

Zwierzęta służą poznaniu świata i relacji międzyludzkich

Nie tylko ludzie są wzorcami do naśladowania dla naszych maluchów. Okazuje się, że dzieci, a konkretniej kilkulatki z przyjemnością i wielką zaciętością obserwują świat zwierząt. Szczególnie interesują je relacje damsko-męskie wśród zwierząt. Należy z naszymi maluchami rozmawiać o tym, co robią ich ukochane chomiki czy psy podczas rui. Nie trzeba dokładnie wszystkiego wyjaśniać, ale warto uspokoić dziecko, tłumacząc, że zwierzęta te nie robią sobie krzywdy i że jest to całkiem naturalne. Okazuje się, że już kilkuletnie dzieci zainteresowane są sprawami damsko-męskimi, rozmnażaniem i seksem. Obserwacja zwierząt daje im możliwość wyobrażenia sobie jak to wygląda u ludzi. Trzeba oczywiście dziecku wyjaśnić, że ludzie i zwierzęta zupełnie inaczej podchodzą do tych spraw. Niedobrze by było, gdyby dzieci uznały, że trzeba robić z koleżanką z przedszkola to, co robi pies sąsiadów z jego ukochaną suczką. Zwierzęta często służą dzieciom za przykład do naśladowania, jeśli chodzi o relacje między poszczególnymi członkami stada czy grupy czy też relacje pomiędzy różnymi gatunkami. Dziecko ponadto uczy się, że są drapieżniki i ofiary, pasożyty i inne organizmy. Wśród ludzi również występują silniejsi i słabsi, ci którzy przynoszą społeczeństwu pożytek i ci którzy nic do społeczeństwa nie wnoszą. Zauważmy, że nawet w większości bajek to zwierzęta są bohaterami i na podstawie ich losów dzieci uczą się tego, co dobre, a co złe i właściwych relacji międzyludzkich.

Muzyka a rozwój i edukacja

Muzyka ma nieoceniony wpływ na rozwój dzieci. Dzieci już w okresie płodowym słuchają muzyki. Niektóre mamy pod wpływem części naukowców bowiem uważają, że wpływa to pozytywnie na ich nienarodzone jeszcze maleństwa. Muzyka ma ogromne znaczenie w terapii niektórych schorzeń umysłowych. Muzykoterapia jest wskazana na stres, nerwice, może ona być pomocna w leczeniu autyzmu i innych chorób. Muzyka pozwala prawidłowo się rozwijać również zdrowym dzieciom. Muzyka uczy poczucia rytmu. Nawet w przedszkolach prowadzi się specjalne zajęcia z rytmiki. Uczą one również przy okazji poprawnej motoryki i współpracy. Wiele zabaw dziecięcych opartych jest na prostych tekstach i prostych melodiach, które wyśpiewywane przez przedszkolaków są nieodzownym elementem zabawy. Muzyka ponadto jak to już stwierdzono dawno temu łagodzi obyczaje. Oznacza to, po prostu fakt, że muzyka pozwala na wyładowanie złych, czy zbyt silnych emocji i to niezależnie od tego czy słuchamy, czy wykonujemy daną muzykę, czy do niej tańczymy. Taniec to kolejna sztuka, która nie miałaby racji bytu bez muzyki. Tańca tak jak śpiewu czy grze na instrumencie można w zasadzie się nauczyć, ale trzeba mieć do tego jakieś specjalne uzdolnienia i włożyć dużo trudu, aby osiągnąć sukces w tych dziedzinach. Muzyka to przedmiot szkolny, w czasie którego dzieci i potem młodzież uczą się nie tylko śpiewu, ale i gry na prostych instrumentach. Uczą się również podstawowych zagadnień z teorii i historii muzyki.

Rodzic jako pierwszy nauczyciel

Wychowanie dzieci jest zadaniem, które nie polega wyłącznie na opiece, ale i na edukacji. Rodzic jako pierwszy jest nauczycielem swojego dziecka. Niestety często nieświadomie rodzice uczą swoje dzieci bardzo negatywnych zachowań. Za przykład niech posłuży taka sytuacja, w której rodzice używają w obecności dziecka i bez żadnych skrupułów wulgaryzmów. Dziecko powtarza w zasadzie wszystko, co usłyszy z ust rodziców, więc nie ma co się dziwić, że podchwytuje również wyrazy wulgarne, tym bardziej, że są one powtarzane bardzo często. Innym przykładem jest sytuacja, w której rodzice biją dzieci w ramach kary. Niestety jest tak, że dzieci, które same doświadczyły w dzieciństwie przemocy pod jakąkolwiek postacią, będą najprawdopodobniej używały przemocy wobec rówieśników, a następnie także wobec własnych dzieci. Przemoc nie ma wyłącznie charakteru fizycznego. Ciągła krytyka dziecka, ośmieszanie go, brak konsekwencji nawet, mogą być odebrane jako przemoc. Dziecko choć nienawidzi być krytykowane, w przyszłości będzie zachowywało się tak samo. Będzie też najprawdopodobniej miało problemy z równowagą emocjonalną. Kolejnym przykładem może być taki stan, w którym dzieci uczą się niepoprawnej mowy od rodziców, którzy źle odmieniają wyrazy, źle budują zdania, a co gorsza mają wadę wymowy lub po prostu mówią niechlujnie. Zatem powinniśmy zacząć edukację od siebie, powinniśmy wyrobić w sobie poprawne nawyki zanim zdecydujemy się na dzieci.

Środowisko a geny

Naukowcy z różnych dziedzin sprzeczają się na temat wpływu kultury i genów na rozwój i osobowość człowieka. Biolodzy największą rolę przypisują genom, zaś antropolodzy kultury wychowaniu i środowisku, w jakim człowiek się znajduje. Nie da się zaprzeczyć, że i biolodzy i antropolodzy mają wiele racji. Prawdopodobnie ich racje spotykają się w połowie drogi. Bowiem wiemy doskonale, że dziecko alkoholika może być abstynentem lub osobą, która nie ma po prostu problemów z piciem, a może też być alkoholikiem jak ojciec. Wiemy, że uzależnienie częściej dotyczy osób z rodzin patologicznych niż z rodzin zdrowych, dobrze funkcjonujących. Czy jednak większy wpływ na to maja geny, czy wzorzec osobowy i środowisko, w jakim się wzrasta trudno określić. Gdybyśmy odseparowali dziecko od patologicznej rodziny alkoholików, to prawdopodobieństwo, że w przyszłości zostanie nałogowym pijakiem będzie o wiele mniejsze niż gdybyśmy pozostawili go w tym patologicznym domu. Nie da się ukryć, że nawet wśród rodzin, które nie są dysfunkcyjne i nie ma wśród ich członków problemów alkoholowych, zdarzają się uzależnienia od alkoholu etylowego. Czy edukacja młodzieży może zminimalizować problem alkoholowy w ich dorosłym życiu? Na pewno świadomość zagrożeń, jakie niesie spożywanie alkoholu część z nich uchroni przed uzależnieniem. Naukowcy, a wśród nich najczęściej psychiatrzy, próbują znaleźć najlepszy sposób profilaktyki alkoholowej i leczenia uzależnienia.

Czytajmy dzieciom baśnie

Czytamy naszym dzieciom baśnie. Najczęściej są to baśnie Hansa Christiana Andersena oraz Braci Grimm. Te drugie często bywają określane jako zbyt brutalne. Występują tam bohaterowie pozytywni, którzy spotykają na swojej drodze wiele przeciwności losu. Zawsze jednak ich losy kończą się szczęśliwie. Natomiast tak zwane czarne charaktery spotyka zawsze okrutna kara. Niekiedy kary te są tak drastyczne, że może nam się wydawać, iż przerażają nasze kilkuletnie maluchy. Jednak tak naprawdę dzieciom do normalnego, zdrowego rozwoju i nauki oraz odróżniania tego, co dobre od tego, co złe takie rozróżnienie na bohaterów absolutnie pozytywnych i całkowicie negatywnych jest niezbędne. Współcześnie czytamy naszym maluchom o wiele złagodzone wersje baśni braci Grimm. Jednak nadal złych bohaterów spotyka zasłużona kara, zaś dobrych nagroda i tak zwany happy end. Czemu służy czytanie baśni? Otóż między innymi rozwijają one wyobraźnię naszych maluchów, uczą nowego słownictwa, wzbogacają ich wrażliwość. Przede wszystkim uczą moralności i właściwych zachowań społecznych. Warto zatem przeczytać przed snem naszym kilkulatkom baśń. Są one bowiem o wiele bardziej wartościowe od filmów animowanych, jakie serwuje nam telewizja i Internet. Ponadto czytanie baśni pozwala zbliżyć się rodzicowi do dziecka. Sam ton głosu i obecność dziecka pozytywnie wpływa na rozwój emocjonalny i intelektualny malucha. Zatem sięgnijmy po stare sprawdzone baśnie.

Dokształcajmy się na studiach podyplomowych

Uczymy się przez całe życie. Jedną z form dokształcania są studia podyplomowe. Studia podyplomowe trwają zazwyczaj dwa lub trzy semestry. Bywają oczywiście również dłuższe studia. Dla kogo są skierowane studia podyplomowe? Otóż przede wszystkim dla osób, które pragną się dokształcić, zyskać nowe kwalifikacje lub rozwinąć horyzonty. Oczywiście nie każdy może studiować podyplomowo, ta forma doskonalenia jest przeznaczona wyłącznie dla absolwentów uczelni wyższych. Zazwyczaj trzeba mieć skończony zbliżony kierunek studiów dziennych lub zaocznych do kierunku wybranego przez nas. Fizyk raczej nie może skończyć w trybie podyplomowym filozofii, a z polonista – matematyki. Ale już matematyk może skończyć choćby fizykę. Studia podyplomowe są przeznaczone dla osób, które już pracują. Zatem zajęcia odbywają się zazwyczaj w soboty i niedziele, ewentualnie w piątki po południu. Studia takie są płatne, jednak nie są to sumy wygórowane. Zazwyczaj ukończenie ich daję nam możliwość podjęcia nowej pracy lub wykonywanie dodatkowych zajęć w dotychczasowej firmie. Często mogą zatem przyczynić się do awansu. Na studia podyplomowe idzie się nieraz z musu, bo tego akurat wymaga szef, czy sytuacja, a inni kończ je wyłącznie dla własnej satysfakcji. Warto połączyć własne zadowolenie z oczekiwaniami wobec nas. Wybierajmy studia podyplomowe z głową. Jeśli mamy taką potrzebę kończmy kilka kierunków. Jeśli się do takich studiów przyłożymy, to nie pójdzie nasz wysiłek na marne.

Klasy i szkoły integracyjne

Nauka w klasach integracyjnych nie jest już nowością. Klasy integracyjne to klasy, w których uczą się zarówno dzieci zdrowe jak i dzieci w jakimś stopniu niepełnosprawne. Niepełnosprawność ta może być fizyczna lub może być upośledzeniem umysłowym. Niektórzy rodzice dzieci pełnosprawnych podchodzą do takich rozwiązań dość sceptycznie, nie chcą, aby ich dziecko miało na co dzień do czynienia z dziećmi w jakimś stopniu upośledzonymi. Niestety niechęć rodziców często przenosi się na ich dzieci. Dzieci zdrowe nie zawsze akceptują swoich słabszych kolegów. Jednak po pewnym czasie zazwyczaj się to zmienia. Nauka w klasie integracyjnej uczy między innymi wrażliwości na innych, pomocy innym, empatii. Zaś dzieci z dysfunkcjami w takim środowisku mogą się lepiej rozwijać, mają ułatwiony kontakt ze społeczeństwem i uczą się normalnie funkcjonować w tym społeczeństwie. Zatem korzyści są obopólne. Również rodzice mogą nauczyć się tolerancji i szacunku wobec inności. Poza klasami integracyjnymi są również szkoły integracyjne. Warto posyłać do nich dzieci zarówno te zdrowe, jak i te chore. One się wzajemnie uzupełniają i uczą się od siebie wielu rzeczy. Jeśli nie jesteśmy przekonani do tego pomysłu, wyobraźmy sobie sytuację, w której na starość będziemy wymagać pomocy naszych dzieci, a one nas oddadzą do domu opieki czy innego ośrodka, bo nie nauczymy ich w dzieciństwie wrażliwości na cierpienie drugiej osoby.

Co po studiach medycznych

Studia medyczne dają wiele możliwości. Po medycynie można zostać zarówno internista, ajk i chirurgiem, okulistą, ginekologie, pulmologiem, poprzez ortopedę i onkologa aż do psychiatry i patologa. Wybierając studia medyczne nie musimy od razu wiedzieć, jakiej specjalizacji chcielibyśmy się poświęcić. Jednak ważne jest to , abyśmy mieli świadomość, że wybór medycyny nie oznacza wyłącznie zarobków na dość wysokim poziomie, pozwalających godnie żyć, ale i przede wszystkim musi oznaczać, że jesteśmy gotowi do poświęceń. Co prawda współcześnie nie wymaga się od lekarzy, aby byli Judymami i rezygnowali z życia osobistego w imię medycyny i altruistycznej postawy wobec potrzebujących pacjentów. Jednak zwłaszcza niektóre specjalizacje mogą znacznie wpłynąć na jakość życia osobistego. Chirurg niestety wielokrotnie pracuje poza wyznaczonymi mu z góry godzinami dyżurów. Nie da się bowiem przewidzieć, kiedy chirurg będzie potrzebny. Niektóre specjalizacje dają większą możliwość zarobkowania w prywatnych gabinetach, a inne mniejszą. Wybierając specjalizację, powinniśmy wziąć pod uwagę nasze predyspozycje, nie każdy bowiem nadaje się na chirurga i nie każdy będzie chciał pracować w przychodni i przyjmować setki zaziębionych pacjentów. Nie każdy potrafi rozmawiać z osobami chorymi psychicznie czy opóźnionymi umysłowo itd. Zarobki i możliwość dostania dobrej posady powinniśmy także brać pod uwagę.

Wiedza i umiejętności prawnika

Wiedza prawnika powinna być rozległa. Studenci prawa uczą się setek artykułów i paragrafów. Muszą posiąść wiedzę z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego, karnego. Co prawda można się specjalizować jako adwokat np. wyłącznie w prawie karnym, ale w mniejszych miejscowościach adwokat bierze i dostaje sprawy zarówno cywilne jak i karne. Jednak chyba nie wiedza jest w tym zawodzie najistotniejsza. Ważna jest tak zwana sprawność, czy inaczej rzecz ujmując umiejętność. Prawnik powinien być spostrzegawczy i skuteczny. Powinien umieć wyłapać nieścisłości podczas zeznań drugiej strony. Dobrze by było, gdyby umiał wytłumaczyć nieścisłości w zeznaniach swoich klientów. Prawnicy, zwłaszcza młodzi, początkujący miewają często dylematy moralne. Zwłaszcza, gdy zgłasza się do nich klient, który jest winny i albo mówi wprost o swojej winie, albo oszukuje swojego adwokata. Adwokat ma za zadanie bronić klienta. Co prawda może odmówić usługi takiemu klientowi, którego wina na przykład jest ewidentna, ale nie zawsze ma taką możliwość, bowiem niekiedy musi bronić kogoś z urzędu. Każdemu, nawet największemu przestępcy przysługuje prawo do obrony. em powinni mieć też umiejętność spoglądania na sprawę i klienta z dystansu. Nie mogą się zbytnio angażować w sprawę, jaką prowadzą. Nie mogą też lekceważyć klienta, który nie wydaje im się godny pomocy. Prawnik powinien mieć zdolność komunikacji zarówno z klientem jak i prokuratorem czy policją.